Do czego używany był azbest?

Ta masa włóknistych minerałów zyskała wielką sławę w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, kiedy to stała się najbardziej popularnym materiałem dodawanym do preparatów stosowanych w przemyśle budowniczym.

Od tej pory częstotliwość wykorzystywania azbestu nie malała, aż do chwili, kiedy ogłoszono, iż ma on działanie rakotwórcze, a jego stosowanie zostało ustawowo zakazane.

Popularność materiałom tworzonym na bazie azbestu przyniosły niemożliwe do przecenienia zalety tego minerału. Należy do nich przede wszystkim odporność na ścieranie, co stanowi o długotrwałości konstrukcji z niego się składających oraz duża tolerancja dla czynników chemicznych oraz atmosferycznych. Azbest jest materiałem słabo przewodzącym , dzięki czemu mógł być stosowany jako budulec termoizolacyjny oraz powstrzymujący przepływ energii elektrycznej. Znana jest także ognioodporność tego minerału, a do tego szeregu niewątpliwych zalet doliczyć można było także jego niską cenę. Nic więc dziwnego, że azbest tak chętnie używany był w budownictwie, a nawet przemyśle tekstylnym.

Jego właściwości doskonale sprawdzały się przy produkcji sznurów, taśm izolacyjnych i hamulcowych, koców oraz odzieży ognioodpornej. Azbestu używano także przy produkcji pap oklejających dachy oraz kitu. W kolejnych latach, kiedy rosła popularność minerału w budownictwie stał się on także podstawowym składnikiem używanym do wytwarzania różnych materiałów okładzinowych oraz dekarskich, a także rur wodociągowych i kanalizacyjnych.

Rury zawierające w swoim składzie azbest nie są szkodliwe dla otoczenia do momentu, kiedy nie zostaną uszkodzone, ponieważ procentowe stężenie rakotwórczego minerału nie jest w nich wystarczająco wysokie. Przed rokiem 1997 krzemienia używano również do ocieplania, wyciszania oraz zabezpieczania przeciwpożarowego.

Dziś jest to proceder prawnie zakazany, ponieważ stężenie azbestu w podobnych izolacjach był zbyt wysoki, by nie pozostawić uszczerbku na zdrowiu człowieka.